Zimowy krem do twarzy

Zimowy krem do twarzy jest odpowiedzią na to, aby skóra twarzy nie cierpiała w mroźnej, zimnej pogodzie. Na okres chłodu i mrozu nadają się gęstsze kremy o wyższej zawartości olejów, które chronią skórę przed negatywnym wpływem pogody. Warto spróbować przygotować go według naszej instrukcji — z masłem mango, które zapewnia długotrwałe nawilżenie skóry.

O tym przepisie

Instrukcję zimowego kremu do twarzy przygotowała dla Państwa Ivana Jačalová. Jest to gęstszy krem o wyższej zawartości olejów, przeznaczony na miesiące zimowe, gdy skóra jest intensywnie narażona na mróz czy wiatr; składnikiem odżywczym i ochronnym jest masło mango.

Podobnie jak przy innych emulsjach, także kremy do twarzy składają się z surowców wodnych i olejowych. Do połączenia tych dwóch, inaczej niemieszających się składników stosuje się emulgator, dlatego przygotowanie takiego wyrobu wymaga podgrzewania w kąpieli wodnej.

Główne zalety

• Ochrona podczas mrozu

  Gęstszy krem o wyższej zawartości olejów chroni skórę przed negatywnym wpływem zimowej pogody.

• Odżywienie masłem mango

  Masło mango jest bogate w antyoksydanty oraz witaminy A i E, pomaga regenerować skórę i poprawia jej sprężystość.

• Ukojenie podrażnionej skóry

  Hydrolat z oczaru w połączeniu z alantoiną pomaga redukować zaczerwienienie i łagodzi podrażnienie skóry wywołane chłodem czy ostrym wiatrem.

• Nawilżenie bez uczucia tłustości

  Gliceryna, sodium lactate i kwas hialuronowy zmniejszają utratę wody ze skóry; kwas hialuronowy dodatkowo łagodzi uczucie tłustości na skórze.

• Receptura do dopasowania

  Udział hydrolatu, wody oraz emulgatora można dostosować do preferowanej lepkości kremu.

Właściwości produktu

Kluczowe surowce w przepisie

Poniżej przedstawiamy poszczególne surowce użyte do wykonania zimowego kremu do twarzy. Znajdą tu Państwo także informacje o ewentualnych zamiennikach czy o zmianach w dozowaniu poszczególnych surowców.

Hydrolat z oczaru

Oczar to znakomita roślina lecznicza, której wyciągi zawarte w hydrolacie pomagają koić podrażnioną i zaczerwienioną skórę. Docenią to Państwo zwłaszcza w miesiącach zimowych, gdy skóra jest intensywnie narażona na mróz czy wiatr. Można zwiększyć udział hydrolatu w przepisie kosztem wody demineralizowanej albo wybrać inny hydrolat według własnych preferencji. W każdym przypadku należy jednak liczyć się ze zmianą pH gotowego wyrobu, a tym samym z inną ilością kwasu mlekowego potrzebną do jego korekty.

Kwas hialuronowy HMW

Wysokocząsteczkowy kwas hialuronowy jest znakomitym uzupełnieniem kosmetyki zimowej ze względu na swoje właściwości nawilżające i zmiękczające. Zamiast serum na czysto wodnej bazie warto zimą dodać go do fazy wodnej kremów, aby połączyć zalety tego surowca z olejami i masłami roślinnymi. Kwas hialuronowy pomaga częściowo zagęścić wyrób i złagodzić uczucie tłustości na skórze. Można go pominąć i zastąpić wodą, jednak zmieni się wtedy lepkość produktu.

Gliceryna

Główną substancją nawilżającą w zimowym kremie do twarzy jest gliceryna. To przezroczysta, lepka ciecz, która dobrze rozpuszcza się w wodzie i pomaga nawilżać skórę oraz zatrzymywać w niej wilgoć. Poza tym gliceryna służy do przyspieszenia rozpuszczania kwasu hialuronowego w roztworach wodnych — dzięki niej potrzebuje on krótszego czasu, aby całkowicie się uwodnić i utworzyć jednolity żel. Podobnie jest z alantoiną. Również dlatego dobrze jest nie pomijać gliceryny w przepisie. Jeśli jednak ten surowiec Państwu nie służy, można go zastąpić wodą.

Masło mango

Masło mango pełni w tym przepisie funkcję wyjątkowo odżywczego i ochronnego składnika. Jest bogate w antyoksydanty oraz witaminy A i E, które pomagają regenerować skórę i poprawiają jej sprężystość. Dzięki lekkiej teksturze nie pozostawia tłustego uczucia, a jednocześnie tworzy delikatną barierę chroniącą przed niekorzystnym wpływem zimowej pogody. Idealne dla skóry suchej i wrażliwej, którą nawilża i zmiękcza.

Beautyderm K10

Ponieważ w kremie łączą się surowce wodne i olejowe, do połączenia tych dwóch faz potrzebny jest emulgator. W przypadku zimowego kremu do twarzy wybrany został Beautyderm K10 — powszechnie stosowany emulgator do wyrobu kremów do twarzy, mleczek do ciała czy innych emulsji. Z wyrobu na pewno nie należy go pomijać, w przeciwnym razie faza wodna i olejowa się nie połączą. Zmieniając jego udział, można jednak wpłynąć na lepkość wyrobu: dla bardziej płynnych kremów należy zmniejszyć jego zawartość o 0,5 – 1 %, natomiast dla gęstszego kremu można ją zwiększyć o mniej więcej 1 %. Osoby, które nie wiedzą, który wariant spodoba im się najbardziej, mogą przygotować małe próbne porcje kremu o różnych udziałach emulgatora. Ten emulgator można w zimowym kremie do twarzy zastąpić na przykład Olivem 1000.

Pozostałe surowce

Woda demineralizowana stanowi podstawę wyrobu większości kosmetyków. W tym przepisie jest uzupełniona hydrolatem, którym można zastąpić część lub całą dawkę wody demineralizowanej. Nie należy używać zwykłej wody z kranu — zawiera ona minerały, które mogą zaburzyć stabilność wyrobu i całej emulsji.

Alantoina jest znakomitą substancją łagodzącą dla skóry. W połączeniu z hydrolatem z oczaru pomaga redukować zaczerwienienie i łagodzi podrażnienie skóry wywołane chłodem czy ostrym wiatrem. Wadą jest to, że jej większe ilości trudno rozpuszczają się w wodzie i konieczne jest podgrzanie; nawet wtedy może się zdarzyć, że po ostudzeniu roztworu alantoina ponownie się wytrąci i utworzy osad na dnie. Obowiązuje tu zasada, że mniej znaczy więcej — substancja ta jest skuteczna już w małej ilości.

Sodium lactate 60 % to kolejna substancja o właściwościach podobnych do gliceryny. Jest to sól sodowa kwasu mlekowego w postaci bezbarwnego roztworu, który dobrze rozpuszcza się w wodzie i stanowi znakomite uzupełnienie innych surowców nawilżających. Pomoże zmniejszyć utratę wody ze skóry i utrzymać ją sprężystą oraz nawilżoną także w miesiącach zimowych. Jest to substancja aktywna, którą można pominąć w przepisie i zastąpić gliceryną czy wodą. Jej zawartości nie należy niepotrzebnie zwiększać ponad poziom zalecany przez producenta — mogłoby dojść do podrażnienia skóry.

Kwas mlekowy został wybrany do ostatecznej korekty pH wyrobu. W porównaniu z kwasem cytrynowym ma tę zaletę, że sprzedawany jest już jako roztwór. Do korekty pH można jednak użyć także roztworu kwasu cytrynowego o stężeniu 30 czy 50 % — należy liczyć się z tym, że potrzebna będzie zupełnie inna ilość niż przy kwasie mlekowym. Dodatek kwasu mlekowego można pominąć tylko wtedy, gdy pH wyrobu także bez korekty mieści się między 4,5 a 5,5. W przeciwnym razie należy dodawać go kropla po kropli i na bieżąco kontrolować pH (na przykład papierkami lakmusowymi lub pehametrem), aż do uzyskania wymaganego zakresu.

Cosgard jest znakomitym konserwantem do kosmetyki naturalnej. To konserwant o szerokim spektrum działania, który jest jednak aktywny wyłącznie w kwaśnym pH, idealnie poniżej 5,5 — również dlatego konieczna jest korekta pH kwasem mlekowym. Konserwant trzeba w tym przypadku koniecznie dodać: składnikiem kremu jest woda, która bez zabezpieczenia już po kilku dniach byłaby znakomitą pożywką dla bakterii, drożdży czy pleśni. Cosgard można zastąpić innym konserwantem o szerokim spektrum, należy jednak upewnić się, że dany konserwant będzie skuteczny w końcowym pH wyrobu.

Receptura (100 g)

Zawartość surowców podana jest w procentach masowych, odpowiada więc porcji 100 g gotowego kremu. Receptura dzieli się na fazę wodną A, fazę olejową B oraz fazę C z konserwantem, który dodaje się dopiero po ostudzeniu i korekcie pH.

Sposób wykonania

1. Dezynfekcja

   Wszystkie przybory, naczynia i opakowania, które będą używane przy wyrobie kremu, należy zdezynfekować — na przykład etanolem z atomizera.

2. Papka z surowców proszkowych Faza A

   Do naczynia odpornego na wysoką temperaturę odważyć glicerynę, alantoinę i kwas hialuronowy, dobrze wymieszać i odstawić, aż powstanie gęsta papka.

3. Reszta fazy A Faza A

   Do przygotowanej mieszaniny glicerynowej dodać pozostałe surowce fazy A (woda demineralizowana, sodium lactate i hydrolat), dobrze wymieszać, a naczynie przykryte folią aluminiową umieścić w kąpieli wodnej.

4. Podgrzewanie fazy B Faza B

   Do drugiego naczynia odpornego na wysoką temperaturę odważyć surowce fazy B. Ponownie przykryć je folią aluminiową i tak samo jak fazę A zacząć podgrzewać mieszaninę w kąpieli wodnej.

5. Połączenie faz Faza A + Bokoło 70 °C

   Podgrzewać tak długo, aż faza B całkowicie się rozpuści, a obie mieszaniny osiągną w przybliżeniu tę samą temperaturę (około 70 °C). W tym momencie, jeszcze w kąpieli wodnej, wlać fazę wodną A do fazy olejowej B i natychmiast zacząć mieszać blenderem ręcznym.

6. Mieszanie i stygnięcie min. 5 minut

   Mieszać kilka minut, a następnie, nie przerywając mieszania, zdjąć mieszaninę z kąpieli wodnej. Nie należy przerywać mieszania przez co najmniej 5 minut, aby doszło do dokładnego połączenia obu faz. Mieszanina stopniowo zacznie gęstnieć wraz ze spadkiem temperatury, dlatego podczas stygnięcia nie należy zapominać o okresowym mieszaniu blenderem co kilka minut.

7. Korekta pH pH 4,5 – 5,5

   Po ostudzeniu skontrolować pH kremu i w razie potrzeby obniżyć je kwasem mlekowym do wartości 4,5 – 5,5. Podana ilość kwasu mlekowego jest jedynie orientacyjna — zawsze należy skontrolować pH każdego wyrobu i dodawać kwas mlekowy kropla po kropli, patrz porady i triki.

8. Konserwant i napełnianie Faza C

   Po korekcie pH dodać konserwant i dokładnie wymieszać mieszaninę. Następnie napełnić kremem wcześniej zdezynfekowane opakowania.

Porady i triki przy wyrobie kremu

Przygotowanie emulsji bywa czasem wymagające, dlatego przygotowaliśmy porady i triki, które ułatwią wykonanie zimowego kremu do twarzy.

Dobrze jest zmieszać surowce proszkowe, czyli kwas hialuronowy i alantoinę, z gliceryną, aby ułatwić rozpuszczalność i uwodnienie tych substancji. W przeciwnym razie uzyskanie pięknego, przejrzystego żelu kwasu hialuronowego potrwa dłużej, a w gotowym kremie jeszcze przez kilka godzin po przygotowaniu mogą być grudki nieuwodnionego kwasu hialuronowego, które jednak stopniowo znikną.

Nie należy zapominać o tym, aby naczynia z fazą A i B przed podgrzewaniem w kąpieli wodnej przykryć folią aluminiową, aby zapobiec odparowaniu wody lub jej dostaniu się do naczyń. Osoby, które chcą pracować z wyjątkową dokładnością, mogą zważyć naczynie z fazą A przed podgrzewaniem i zanotować masę; po podgrzewaniu naczynie należy zważyć ponownie i uzupełnić odparowaną wodę. Pod gorące naczynie trzeba zawsze podłożyć talerzyk lub inną podkładkę — gorące przedmioty negatywnie wpływają na dokładność i działanie wagi.

Przy łączeniu fazy A i B należy zadbać o to, aby obie mieszaniny miały w przybliżeniu tę samą temperaturę. W przeciwnym razie może się zdarzyć, że emulgator stężeje, emulsja się nie połączy, a w mieszaninie pojawią się grudki. Do dobrego połączenia obu faz należy również użyć blendera ręcznego. Po spieniacz do mleka warto sięgnąć tylko wtedy, gdy ma on dobrą moc — w niektórych przypadkach zdarza się, że obie fazy nie połączą się dobrze.

Aby móc wykorzystać w wyrobie konserwant Cosgard, konieczne jest obniżenie pH przez dodanie kwasu mlekowego. Kwas mlekowy należy zawsze dodawać kropla po kropli, dokładnie zamieszać i skontrolować pH — dopiero potem kontynuować z kolejną porcją, aż do uzyskania pH w przedziale od 4,5 do 5,5. Należy mieć na uwadze, że podana ilość kwasu mlekowego jest jedynie orientacyjna, a pH wyrobu będzie zależeć od dokładności ważenia, jakości surowców czy od zamian surowców lub zmian w dozowaniu.

Ostrzeżenie

Z domowymi przepisami można eksperymentować, aby uzyskać pożądane właściwości. Na końcowy efekt może jednak wpłynąć wiele czynników — wilgotność, temperatura, jakość surowców czy sposób ich przechowywania.

Zanim jakikolwiek surowiec zostanie użyty do wykonania wyrobu kosmetycznego, należy zapoznać się z jego właściwościami, zalecanym dozowaniem, warunkami przechowywania oraz bezpiecznego obchodzenia się z nim. Każdy surowiec może mieć potencjał wywołania reakcji alergicznej u osób wrażliwych, dlatego przed użyciem wyrobu zalecamy sprawdzić, na przykład testem skórnym, czy nie występuje alergia na któryś z surowców lub na cały wyrób.

W przypadku bardzo wrażliwej lub bardzo trądzikowej skóry albo innych problemów skórnych i zdrowotnych zalecamy konsultację ze specjalistą przed zastosowaniem nowego produktu na skórę — niezależnie od tego, czy chodzi o domowy produkt kosmetyczny, czysty surowiec, czy o wyrób dostępny komercyjnie.

Najczęstsze pytania do przepisu

Praktyczne pytania dotyczące zimowego kremu do twarzy — korekta pH, praca z surowcami proszkowymi, łączenie faz oraz konserwacja.

Podsumowanie

Czy skóra potrzebuje zimą więcej odżywienia i pielęgnacji? Warto spróbować zimowego kremu do twarzy, który można wykonać według naszej instrukcji. Za wspaniałe informacje i artykuł z instrukcją dziękujemy Ivanie Jačalovej.

Mają Państwo ciekawe porady i triki, które moglibyśmy dodać do tej instrukcji? Prosimy o wiadomość na adres [email protected] i o podzielenie się z nami nowymi doświadczeniami.