Różowe mydło dla początkujących

Różowe mydło potrafią zrobić także początkujący. Czy zawsze chcieli Państwo spróbować wyrobu domowego mydła metodą na zimno, ale wydawało się to zbyt skomplikowane? Przedstawiamy szczegółową instrukcję wyrobu różowego mydła, które można ozdobić i zapachowo dopracować według własnych wyobrażeń — albo jeszcze bardziej uprościć sobie pracę i całkowicie pominąć dekorację z soli himalajskiej i płatków róży.

O tym przepisie

Świetną instrukcję wyrobu różowego mydła oraz ładne zdjęcia przygotowała Ivana Jačalová. Jest to klasyczne mydło metodą na zimno — do jego wyrobu zawsze potrzebne są wodorotlenek sodu i woda demineralizowana. Nie należy używać wody z kranu — z powodu minerałów zaburzona zostanie reakcja chemiczna powstawania mydła. Kolejnymi niezbędnymi surowcami są oleje i masła. Przygotowaliśmy gotowy przepis, w którym użyto 400 g olejów i masel. Każda zamiana olejów czy masel skutkuje jednak zmianą potrzebnej ilości wodorotlenku i wody — z tego powodu ilości surowców podane są w gramach. Jeśli mimo to chcą Państwo zmienić przepis, trzeba go przeliczyć za pomocą kalkulatora mydlanego (wiele z nich jest dostępnych bezpłatnie online).

Główne zalety

• Poradzą sobie także początkujący

  Szczegółowa instrukcja krok po kroku — dla uproszczenia dekorację można całkowicie pominąć.

• Ozdoby według uznania

  Mydło ozdabia się solą himalajską, suszonymi płatkami róży i złotym pudrem mica.

• Gotowy, przeliczony przepis

  Ilości podane są w gramach dla 400 g olejów i masel — bez zamiany surowców nie trzeba nic przeliczać.

• Delikatne, pielęgnujące mydło

  Oliwa z oliwek daje delikatne mydła o właściwościach pielęgnujących, a masło shea dodaje delikatnej, kremowej piany.

• Trwały kolor

  Pudry mica są bardzo stabilne również w zasadowym pH — mydło zachowa trwały kolor, a niektóre pudry dodadzą też lekkiego połysku.

Właściwości produktu

Kluczowe surowce w przepisie

Poniżej przedstawiamy poszczególne surowce do wyrobu różowego mydła dla początkujących, ewentualnie ich zamienniki i właściwości.

Wodorotlenek sodu

Do wyrobu mydeł niezbędne są wodorotlenki. Wodorotlenek sodu daje mydła twarde, natomiast wodorotlenek potasu wykorzystuje się przy wyrobie mydeł w płynie — nie należy go zamieniać z wodorotlenkiem sodu bez przeliczenia przepisu. Wodorotlenek sodu jest substancją silnie zasadową, dlatego podczas pracy z nim trzeba zawsze używać środków ochrony. Wodorotlenek należy przechowywać poza zasięgiem dzieci i zwierząt domowych, tak samo jak jego roztwór czy surowe, niedojrzałe mydło.

Oliwa z oliwek

Popularnym olejem bazowym do wyrobu mydeł jest oliwa z oliwek. Jest łatwo dostępna, dlatego można ją znaleźć w wielu przepisach mydlarskich. Daje delikatne mydła o właściwościach pielęgnujących. Zastępuje się ją innymi olejami roślinnymi, ale wtedy zawsze trzeba przeliczyć dany przepis.

Olej kokosowy

Do uzyskania twardego i szybciej tężejącego mydła nadaje się olej kokosowy. Choć jest to olej, tłuszcz ten pozostaje stały w temperaturze pokojowej, dzięki czemu idealnie łączy się z masłami roślinnymi, nadając mydłom zwartość, pienistość i twardość.

Masło shea

To pielęgnujące masło roślinne pokocha się przy wyrobie mydeł dzięki temu, że gotowe mydełka będą miały delikatną, kremową pianę, a jednocześnie będą wystarczająco twarde i odporne. Masło shea jest — obok masła kakaowego — jednym z najczęściej używanych masel do wyrobu mydeł, nie tylko ze względu na jego właściwości, ale i przystępną cenę. Do wyrobu mydeł wystarczy jego wersja rafinowana, ponieważ kwasy tłuszczowe z tego masła i tak zareagują z wodorotlenkiem sodu.

Puder mica Frosty Rose Petal

Do barwienia mydeł chętnie stosuje się pudry mica ze względu na ich wysoką stabilność również w zasadowym pH. Pudry mica dają mydła o trwałym kolorze, a niektóre także z lekkim połyskiem. Przy dodawaniu do mydła warto zmieszać je z odrobiną oleju i dodać przez sitko, aby nie tworzyły się grudki. Do wyboru jest naprawdę szeroka paleta pudrów mica, więc warto wykorzystać wyobraźnię. Ewentualnie puder mica można pominąć całkowicie.

Woda demineralizowana stosowana jest przy wyrobie mydeł metodą na zimno zawsze — tylko ta woda jest pozbawiona minerałów, dzięki czemu nie grożą niepożądane reakcje tych substancji mineralnych z wodorotlenkiem sodu. Również z tego powodu nie należy używać wody przegotowanej ani wody z kranu.

Olej morelowy jest bogaty w witaminy i substancje mineralne. Ma jasną barwę, dzięki czemu nie zaburza odcieni dodanych barwników. Dobrze wchłania się w skórę, dlatego ma uniwersalne zastosowanie w wielu rodzajach przepisów. Przy jego zamianie obowiązują te same zasady co w przypadku oliwy z oliwek.

Dwutlenek tytanu stosuje się do podkreślenia dodanych barwników. Ta silnie biała substancja proszkowa pomaga nieco rozjaśnić mydło, dzięki czemu zużywa się mniejszą ilość pozostałych barwników do osiągnięcia pożądanego efektu kolorystycznego. Dwutlenek tytanu również warto dodawać przez sitko, aby nie tworzyły się grudki, oraz wybrać rodzaj przeznaczony do łączenia z olejami. Jeśli dwutlenku tytanu nie ma pod ręką, można go spokojnie pominąć i zwiększyć dawkę pudru mica o ok. 0,5 g.

Olejek zapachowy wiejska róża — do nadania mydłom zapachu często służą właśnie olejki zapachowe, ponieważ mają jasne barwy i nie wpływają na końcowe zabarwienie mydła. Można również wykorzystać olejki eteryczne, ale niektóre ciemniej zabarwione olejki mogą zabarwić mydło. Olejki zapachowe lub eteryczne dodaje się często z nadmiarem, ponieważ część z nich zareaguje z wodorotlenkiem.

Alkohol izopropylowy — IPA pomaga zapobiegać powstawaniu popiołu sodowego. Można go użyć również po pokrojeniu mydła — świeży przekrój wystarczy spryskać IPA, aby mydło szybciej stwardniało i nie tworzył się na nim popiół sodowy.

Sól himalajska — do dekoracji mydła świetnie nadaje się różowa sól himalajska. Można wybrać wariant gruboziarnisty (wtedy warto lekko wcisnąć kryształki w mydło podczas zdobienia, aby po stwardnieniu nie wypadały) albo sięgnąć po wersję drobno mieloną. Mydła można ozdobić także klasyczną solą morską czy innymi surowcami.

Płatki róży — suszone kwiaty czy zioła są popularnym materiałem do dekorowania mydeł. Do wyboru jest szeroka oferta różnych roślin, którymi można ozdobić mydła. Po pierwszym użyciu mydła warto jednak usunąć z niego mokre płatki albo pozostawić mydło do dokładnego wyschnięcia (nie zostawiać go w kontakcie z wodą, na przykład w mydelniczce), aby płatki nie spleśniały.

Receptura (400 g olejów i masel)

Ilości surowców podane są w gramach — w przepisie użyto 400 g olejów i masel. Każda zamiana olejów czy masel skutkuje zmianą potrzebnej ilości wodorotlenku i wody; jeśli mimo to chcą Państwo zmienić przepis, trzeba go przeliczyć za pomocą kalkulatora mydlanego (wiele z nich jest dostępnych bezpłatnie online).

Sposób wykonania

1. Środki ochrony

   Należy założyć rękawice, okulary ochronne oraz odzież z długim rękawem. Pracować w dobrze wentylowanym pomieszczeniu (opary wodorotlenku są szkodliwe), używając naczyń ze stali nierdzewnej lub z tworzywa albo szkła chemicznego/żaroodpornego.

2. Odważenie

   Odważyć potrzebną ilość wody. Do drugiego naczynia odważyć wodorotlenek sodu.

3. Roztwór wodorotlenku 36 – 38 °C

   Małymi porcjami, stale mieszając, wsypywać wodorotlenek sodu do wody. Mieszanina będzie się intensywnie nagrzewać, dlatego można ją schładzać w naczyniu z zimną wodą. Po rozmieszaniu całego wodorotlenku pozostawić mieszaninę do ostygnięcia do 36 – 38 °C.

4. Oleje i masła 36 – 38 °C

   Do naczynia odpornego na wysoką temperaturę odważyć wszystkie oleje i masła i zacząć lekko podgrzewać, aż masła się rozpuszczą. Mieszaninę pozostawić do ostygnięcia do 36 – 38 °C. Odebrać mniej więcej po łyżce stołowej olejów i zmieszać olej z pudrem mica, a w osobnym naczyniu również z dwutlenkiem tytanu.

5. Połączenie faz i miksowanie 36 – 38 °C

   Gdy roztwór wodorotlenku oraz mieszanina olejów i masel osiągną 36 – 38 °C, wlać roztwór wodorotlenku (najlepiej przez plastikowe/nierdzewne sitko) do olejów i dobrze wymieszać. Dodać olejek zapachowy. Następnie zacząć miksować blenderem zanurzeniowym i dodać olejową mieszaninę dwutlenku tytanu, a po niej także pudru mica. Miksować, aż mieszanina osiągnie stadium „śladu” (konsystencja mniej więcej budyniu).

6. Wlanie do formy

   Mieszaninę wlać do formy i spryskać powierzchnię IPA.

7. Ozdobienie (opcjonalnie)

   Aby ozdobić mydło, posypać przez sitko jedną z dłuższych krawędzi złotym pudrem mica. Następnie ozdobić posypany obszar suszonymi płatkami róży i odrobiną soli himalajskiej.

8. Zawinięcie

   Gotową formę z mydłem przykryć folią spożywczą, zawinąć w koc i umieścić w ciepłym miejscu.

9. Krojenie ok. 1 tydzień

   Po ok. 1 tygodniu mydło jest gotowe do krojenia (jeśli wydaje się zbyt miękkie, warto odstawić je na kilka dni).

10. Dojrzewanie i kontrola pH 6 – 8 tygodni

    Przed użyciem pozostawić mydło do dojrzewania na minimum 6 – 8 tygodni, a następnie skontrolować pH za pomocą papierków lakmusowych (przed przyłożeniem papierka zwilżyć powierzchnię mydła wodą demineralizowaną). Idealne pH to 9 – 10; mydła o wyższym lub nierównomiernym pH (gdy w mydle są obszary o różnym pH) nie należy używać.

Wskazówki i triki

Poniżej znajdą Państwo kilka wskazówek i trików, jak ułatwić sobie wyrób mydła oraz uniknąć niektórych błędów.

Podczas pracy z wodorotlenkiem i niedojrzałym mydłem (tj. z mydłem, które nie leżakowało co najmniej 6 tygodni) należy zawsze używać środków ochrony, przede wszystkim rękawic i okularów. W razie kontaktu ze skórą trzeba natychmiast zacząć przemywać dane miejsce zimną wodą, ewentualnie użyć rozcieńczonego octu do kolejnego spłukania. Rozcieńczonego octu warto użyć również do wyczyszczenia powierzchni po pracy (kwas octowy neutralizuje resztki wodorotlenku), a wszystkie użyte przybory i naczynia włożyć na kilka minut do rozcieńczonego octu i dopiero potem umyć.

Przy rozpuszczaniu wodorotlenku w wodzie wydziela się bardzo dużo ciepła. Dlatego można ok. połowy wody zastąpić lodem przygotowanym również z wody demineralizowanej — roztwór ostygnie wtedy szybciej. Gotowy roztwór dobrze jest wlewać do mieszaniny olejów przez sitko, ponieważ można w ten sposób zatrzymać ewentualne nierozpuszczone granulki wodorotlenku.

Mieszaninę oleju i pudru mica czy dwutlenku tytanu również warto dodawać przez sitko — zatrzyma to grudki nierozmieszanego barwnika, dzięki czemu mydło będzie miało jednolity kolor.

Do miksowania mydła należy używać plastikowego lub nierdzewnego blendera ręcznego. Zwykły metal pod wpływem wodorotlenku będzie się utleniać.

Spryskanie mydła IPA jest wskazane, aby zapobiec powstawaniu popiołu sodowego (biała warstwa na powierzchni mydła). Nie jest to jednak konieczne — popiół sodowy to wyłącznie wada estetyczna.

Do kontroli pH można wykorzystać także roztwór fenoloftaleiny lub papierki z jej zawartością. Przy użyciu papierków fenoloftaleinowych postępuje się tak samo jak z lakmusowymi — papierki nie powinny zabarwić się na różowo. W przypadku roztworu należy kropnąć go na różne części mydła; również nie powinien zabarwić się na różowo. Różowy kolor wskazuje na wysokie wartości pH, a tym samym na niezareagowany wodorotlenek — takiego domowego mydła nie można bezpiecznie używać.

Aby uzyskać w mydle złote żyłki, można najpierw wlać do formy tylko część mydła, następnie posypać powierzchnię złotym pudrem mica (przez sitko) i dopiero potem dodać resztę mydła.

Ostrzeżenie

Z domowymi przepisami można eksperymentować, aby osiągnąć pożądane właściwości. Na końcowy efekt może jednak wpłynąć wiele czynników, takich jak wilgotność, temperatura, jakość surowców czy sposób ich przechowywania.

Zanim jakikolwiek surowiec zostanie użyty do wyrobu produktu kosmetycznego, należy zapoznać się z jego właściwościami, zalecanym dawkowaniem, warunkami przechowywania oraz bezpiecznego obchodzenia się z nim. Każdy surowiec może mieć potencjał wywołania reakcji alergicznej u osób wrażliwych, dlatego przed użyciem produktu zalecamy sprawdzić, czy nie występuje alergia na któryś z surowców lub na cały produkt, np. testem skórnym.

Osobom o bardzo wrażliwej lub bardzo trądzikowej cerze, a także z innymi problemami skórnymi i zdrowotnymi, zalecamy konsultację z lekarzem specjalistą przed zastosowaniem nowego produktu na skórę — niezależnie od tego, czy jest to domowy produkt kosmetyczny, czysty surowiec, czy wyrób dostępny w handlu.

Najczęstsze pytania do przepisu

Praktyczne pytania o różowe mydło metodą na zimno — woda, zamiana surowców, dojrzewanie i kontrola pH.

Podsumowanie

Czy jest tu ktoś początkujący, komu wyrób różowego mydła się udał? Jeśli próbowali go Państwo i cieszą się już owocami swojej pracy, prosimy pochwalić się i pokazać nam swoją pracę w mediach społecznościowych albo przesłać ją na adres [email protected] — ucieszymy się z każdej wiadomości.

Bardzo dziękujemy Ivanie Jačalovej za świetną instrukcję wyrobu różowego mydła i ładne zdjęcia. Mają Państwo pomysł na kolejny poradnik albo brakuje Państwu jakiegoś? Prosimy o wiadomość — inspirujmy się nawzajem.

A tymczasem — do namydlenia, przyjaciele.