Naturalny róż do policzków dla wszystkich elegantek — zapraszamy do wykonania go razem z nami. Chcą Państwo własnoręcznie zrobić własny róż? Być może eksperymentowali już Państwo z jego wytwarzaniem, ale jeśli celem jest produkt o pięknej różowej barwie, bez zbędnych refleksów i brokatu, które w innych okolicznościach wnoszą pudry mika, to jest to właściwe miejsce. Przedstawiamy instrukcję wykonania różu z zawartością różowej ultramaryny.
O tym przepisie
Do wykonania domowego różu potrzebna będzie mieszanka olejów i wosków, a do tego oczywiście pigment. Błyszczące pudry mika zostały w tym przypadku zastąpione różową ultramaryną, aby wygląd gotowego produktu na skórze był jak najbardziej naturalny.
Zachęcamy do wypróbowania — wykonanie jest naprawdę proste, ponieważ produkt zawiera wyłącznie fazę olejową!
Główne zalety
- Naturalny wygląd bez brokatu
Piękna różowa barwa bez zbędnych refleksów i brokatu, które w innych okolicznościach wnoszą pudry mika.
- Proste wykonanie
Produkt zawiera wyłącznie fazę olejową, dlatego jego wykonanie jest naprawdę proste.
- Lepsza trwałość makijażu
Skrobia ryżowa poprawia przyczepność produktu do skóry i lekko zagęszcza konsystencję mieszaniny.
- Odcień na miarę
Wystarczy poeksperymentować z udziałem pigmentu lub połączyć kilka pigmentów, aby uzyskać pożądany odcień.
- Długa wydajność
Nawet niewielka ilość różu wystarcza na stosunkowo długi czas.
Właściwości produktu
Kluczowe surowce w przepisie
Poniżej przedstawiamy poszczególne surowce i ich rolę w instrukcji wykonania domowego różu. Znajdą tu Państwo także informacje o ewentualnych zamiennikach i modyfikacjach, dzięki którym można dostosować produkt do własnych potrzeb.
Olej rycynowy
Ulubionym olejem do wykonywania domowej kosmetyki kolorowej jest właśnie olej rycynowy. Olej ten ma stosunkowo wysoką lepkość i neutralną barwę, dlatego nie tylko dobrze się rozprowadza, lecz jednocześnie nie zaburza efektu kolorystycznego produktów. Także z tych powodów trudno zastąpić go innym olejem roślinnym. Jeśli jednak jest to konieczne, warto sięgnąć raczej po oleje bezbarwne, takie jak frakcjonowany olej kokosowy lub MCT caprylis. Oleje te są jednak mniej lepkie, a to wpłynie na końcową konsystencję produktu.
Olej kokosowy
Olej kokosowy to kolejny ulubiony surowiec w domowej kosmetyce, ponieważ topi się w kontakcie ze skórą, a tym samym ułatwia aplikację wielu produktów. Sięgnąć można zarówno po wersję rafinowaną, jak i nierafinowaną tego oleju.
Dzięki temu, że olej kokosowy topi się już w kontakcie ze skórą, stosunkowo trudno zastąpić go innym olejem przy zachowaniu tej samej konsystencji produktu. Przy zastępowaniu oleju kokosowego innym olejem roślinnym konieczne będzie prawdopodobnie nieznaczne zwiększenie zawartości wosku, aby uzyskać tę samą konsystencję.
Wosk pszczeli
Do zagęszczenia i nadania produktowi twardości wybrany został właśnie wosk pszczeli. Bez wosku produkt byłby zbyt płynny, by łatwo go nakładać, i gorzej trzymałby się na skórze. Także dlatego wosk pszczeli jest w tym produkcie ważnym surowcem. Zwiększenie jego zawartości daje twardszy róż i odwrotnie — miększy produkt o bardziej kremowej teksturze i konsystencji uzyskuje się przez zmniejszenie zawartości wosku w przepisie.
Biały wosk pszczeli jest dezodoryzowany, dzięki czemu swoim zapachem nie zaburza produktu. Jest też bezbarwny, więc nie wpłynie na pigmenty w przepisie. Z drugiej strony można go zastąpić jego nierafinowaną, naturalną wersją. Wegańską alternatywą jest wosk migdałowy, tu jednak grozi nieznaczna zmiana konsystencji.
Skrobia ryżowa modyfikowana
Skrobia ryżowa to surowiec stworzony specjalnie do zastosowań kosmetycznych, który w tej instrukcji pełni dwie role. Jest to matowy biały proszek, którego zadaniem jest utworzenie jednolitej bazy kolorystycznej pod dodanie ultramaryny i uzyskanie zabarwienia gotowej mieszaniny różu. Jej drugim zadaniem jest poprawa trwałości makijażu (poprawia przyczepność produktu do skóry) oraz nieznaczne zagęszczenie konsystencji mieszaniny. Odradzamy pomijanie tego surowca, ponieważ dojdzie do zmiany konsystencji, a także barwy gotowego produktu na skórze.
Ultramaryna różowa
Alternatywą dla brokatowych pudrów mika są właśnie ultramaryny. Pigmenty te wprawdzie nie są dostępne w tak szerokiej palecie barw jak pudry mika, jednak właśnie różowa ultramaryna świetnie nadaje się do wykonywania różu. Jej przewaga nad pudrami mika polega na tym, że nie jest brokatowa, dzięki czemu otrzymuje się produkt bez tego efektu na skórze.
Jednocześnie alternatywę dla ultramaryny stanowią pudry mika, dostępne w szerokiej palecie odcieni — zdecydowanie można po nie sięgnąć, jeśli lekki efekt brokatowy na skórze nie przeszkadza. Aby uzyskać róż w czerwonym odcieniu bez efektu brokatowego, warto wypróbować czerwony tlenek żelaza.
Poza rodzajem pigmentu można poeksperymentować z jego udziałem lub połączyć kilka pigmentów, aby uzyskać pożądany odcień.
Octan tokoferylu
Witamina E, czyli octan tokoferylu, to świetny sposób na przedłużenie świeżości olejów i tłuszczów w przepisie oraz spowolnienie procesu ich utleniania. Jest to substancja aktywna, która nie jest w przepisie niezbędna, ale pomaga opóźnić wyraźne utlenienie produktu. To, że oleje uległy utlenieniu, poznaje się po zmianie zapachu, ewentualnie także konsystencji i barwy produktu. Produkt będzie nieprzyjemnie pachniał i może być w dotyku lekko lepki. Taki produkt należy wyrzucić i przygotować nowy.
Octanu tokoferylu nie należy mylić z tokoferolem, ponieważ witaminę E dodaje się jeszcze do stosunkowo gorącego produktu, a tokoferol uległby pod wpływem temperatury znacznemu rozkładowi.
Olejek zapachowy
Czy Państwo również lubią produkty o przyjemnym zapachu? Również dlatego nie odmówiliśmy sobie dodania olejku zapachowego do instrukcji na domowy róż. Jeśli jednak pożądany jest produkt bezzapachowy, wystarczy olejek zapachowy po prostu pominąć i zastąpić go olejem rycynowym.
Alternatywę dla olejków zapachowych stanowią jednak także olejki eteryczne. Przy nich należy jednak zawsze przestrzegać zalecanego dawkowania dla danego rodzaju produktu, podanego na przykład w standardach IFRA przy poszczególnych olejkach. Należy unikać cytrusowych olejków eterycznych, które po wystawieniu na promieniowanie słoneczne mogłyby zwiększać wrażliwość skóry.
Receptura (100 g)
Przepis podzielony jest na dwie fazy. Fazę A tworzą oleje, wosk, skrobia ryżowa i ultramaryna; w fazie B do jeszcze gorącego produktu dodaje się octan tokoferylu i olejek zapachowy. Ilości odpowiadają procentom przy porcji 100 g.
| Faza / składnik | Ilość |
|---|---|
| Faza A – faza olejowa | |
| Olej rycynowy | 37,00 g |
| Olej kokosowy | 33,50 g |
| Wosk pszczeli, biały | 5,50 g |
| Skrobia ryżowa modyfikowana | 15,50 g |
| Ultramaryna różowa | 8,00 g |
| Faza B – do gorącego produktu | |
| Octan tokoferylu | 0,25 g |
| Olejek zapachowy, dojrzała brzoskwinia | 0,25 g |
| Opakowanie | |
| Kubeczek plastikowy | 1 szt. |
Dlatego brakuje jej na liście zakupowej — wiersz receptury podajemy dla kompletności. W kategorii ultramaryny znajdą Państwo odcień niebieski i fioletowy.
Sposób wykonania
- Dezynfekcja akcesoriów
Wszystkie akcesoria, opakowania i naczynia należy zdezynfekować, na przykład etanolem.
- Odważenie fazy A
Do naczynia odpornego na wysoką temperaturę odważyć surowce fazy A, czyli oleje, wosk, skrobię ryżową i ultramarynę.
Faza A - Rozpuszczenie w kąpieli wodnej
Fazę A umieścić w kąpieli wodnej i podgrzewać, aż cała ultramaryna dokładnie połączy się z resztą produktu. Idealnie sprawdzi się silikonowa szpatułka, którą rozgniata się ewentualne grudki ultramaryny. Podczas podgrzewania należy uważać, aby temperatura mieszaniny nie przekroczyła 70 °C.
Faza Amaks. 70 °C - Dodanie fazy B
Gdy ultramaryna jest już dokładnie połączona ze wszystkimi surowcami (a jednocześnie cały wosk się rozpuścił), można zdjąć mieszaninę z kąpieli wodnej i kontynuować mieszanie. W tym momencie należy dodać surowce fazy B, nawet jeśli temperatura mieszaniny nie spadła jeszcze poniżej 40 °C — patrz porady i triki.
Faza B - Napełnianie i tężenie
Produkt przelać do przygotowanych kubeczków i pozostawić do stężenia, najlepiej na noc. Następnie produkt jest gotowy do użycia.
przez noc

Porady i triki
Przedstawiamy kilka porad i trików, jak ułatwić sobie wykonanie różu. Dzięki nim można uniknąć najczęstszych problemów, które mogą pojawić się przy wykonywaniu domowego różu.
Najważniejszym elementem wykonania różu jest dokładne rozmieszanie ultramaryny. Mieszanie może trwać nawet 5 czy 10 minut. Gdyby w produkcie pozostała nierozmieszana ultramaryna, grudki tego surowca opadną na dno kubeczka, a przy aplikacji takiego produktu na skórze widoczne będą ciemnoróżowe smugi nierozmieszanej ultramaryny.
Do rozmieszania idealnie nadaje się silikonowa szpatułka. Można użyć zwykłej kuchennej lub sięgnąć po mniejsze szpatułki przeznaczone do nakładania maseczek na twarz. Tego kroku zdecydowanie nie należy pomijać, ponieważ gotowy róż nie będzie miał jednolitej barwy.
Octan tokoferylu i olejek zapachowy należy w tym przypadku dodawać jeszcze do gorącego produktu. Gdyby czekać, aż temperatura spadnie poniżej 40 °C, mogłoby się zdarzyć, że produkt zacznie tężeć wcześniej, niż witamina E i olejek zapachowy zostaną dokładnie wmieszane w produkt.
Jako opakowanie warto wybrać mniejsze kubeczki o pojemności 2 – 10 ml, ponieważ nawet niewielka ilość różu wystarcza na stosunkowo długi czas.
Ostrzeżenie
Jak już wspomniano, z domowymi przepisami można eksperymentować, aby osiągnąć pożądane właściwości. Na końcowy efekt może jednak wpłynąć wiele czynników, takich jak wilgotność, temperatura, jakość surowców czy sposób ich przechowywania.
Zanim jakikolwiek surowiec zostanie użyty do wykonania produktu kosmetycznego, należy zapoznać się z jego właściwościami, zalecanym dawkowaniem, warunkami przechowywania oraz zasadami bezpiecznego obchodzenia się z nim. Każdy surowiec może mieć potencjał wywołania reakcji alergicznej u osób wrażliwych, dlatego przed użyciem produktu zalecamy sprawdzić, czy nie występuje alergia na któryś z surowców lub na cały produkt, np. testem skórnym.
W przypadku bardzo wrażliwej lub bardzo trądzikowej cery albo innych problemów skórnych i zdrowotnych zalecamy konsultację z lekarzem specjalistą przed zastosowaniem nowego produktu na skórę, niezależnie od tego, czy jest to domowy produkt kosmetyczny, czysty surowiec, czy produkt dostępny w handlu.
Najczęstsze pytania do przepisu
Praktyczne pytania do przepisu — wybór pigmentu, zamienniki olejów i wosku, rozmieszanie ultramaryny oraz odpowiednie opakowanie.
Dlaczego w przepisie jest ultramaryna, a nie puder mika?
Różowa ultramaryna nie jest brokatowa, dzięki czemu otrzymuje się produkt bez refleksów na skórze — o jak najbardziej naturalnym wyglądzie. Jeśli lekki efekt brokatowy nie przeszkadza, warto sięgnąć po pudry mika w szerokiej palecie odcieni; dla czerwonego odcienia bez brokatu warto wypróbować czerwony tlenek żelaza.
Jak uniknąć grudek i smug ultramaryny?
Dokładnym rozmieszaniem — może trwać nawet 5 czy 10 minut, najlepiej silikonową szpatułką, którą rozgniata się ewentualne grudki. Nierozmieszana ultramaryna opadnie na dno kubeczka, a przy aplikacji na skórze widoczne byłyby ciemnoróżowe smugi.
Czym można zastąpić olej rycynowy lub kokosowy?
Olej rycynowy trudno zastąpić ze względu na wysoką lepkość i neutralną barwę — warto sięgnąć raczej po oleje bezbarwne, takie jak frakcjonowany olej kokosowy lub MCT caprylis, są one jednak mniej lepkie. Przy zastępowaniu oleju kokosowego innym olejem roślinnym prawdopodobnie konieczne będzie nieznaczne zwiększenie zawartości wosku.
Kiedy dodać witaminę E i olejek zapachowy?
Jeszcze do gorącego produktu — gdyby czekać, aż temperatura spadnie poniżej 40 °C, produkt mógłby zacząć tężeć wcześniej, niż zostaną dokładnie wmieszane. Należy używać octanu tokoferylu, a nie tokoferolu — ten uległby pod wpływem temperatury znacznemu rozkładowi.
Czy istnieje wegańska alternatywa dla wosku pszczelego?
Tak, wosk migdałowy — grozi jednak nieznaczna zmiana konsystencji. Biały wosk pszczeli można zastąpić także jego nierafinowaną, naturalną wersją.
Do jakiego opakowania napełniać róż i jak rozpoznać zepsuty produkt?
Warto wybrać mniejsze kubeczki o pojemności 2 – 10 ml — nawet niewielka ilość różu wystarcza na stosunkowo długo. Utleniony produkt poznaje się po zmianie zapachu, ewentualnie konsystencji i barwy; będzie nieprzyjemnie pachniał i może być w dotyku lekko lepki. Taki produkt należy wyrzucić i przygotować nowy.
Oleje, woski, skrobię ryżową oraz kubeczki z tej instrukcji znajdą Państwo w ofercie Handymade.sk — pigmenty warto wybierać w kategoriach ultramaryny i pudry mika.



